De kachel een graadje lager zetten voelde afgelopen winter als een plicht, maar de cijfers liegen niet. Onze strategische reserves slinken met een snelheid die we in tien jaar niet hebben gezien. Terwijl we dachten de energiecrisis achter ons te laten, laten de actuele metingen uit de Europese opslagcentra een heel ander, zorgwekkend beeld zien.
Het nulpunt komt in zicht
Ik bekeek onlangs de grafieken van de Europese energiemarkt en schrok van de steile lijn naar beneden. In Nederland is het vulniveau van onze gasopslagen momenteel kritiek laag, zelfs lager dan het gemiddelde in Duitsland, waar ze op 22% zitten. Veel mensen negeren dit, denkend dat de lente ons zal redden, maar de buffer is dunner dan we in een decennium hebben meegemaakt.
De situatie is niet alleen het gevolg van een koude week. Er speelt meer onder de oppervlakte:
- Lage startpositie: We begonnen het stookseizoen al met minder reserves dan gebruikelijk.
- Snel verbruik: Zodra de temperatuur onder nul zakt, trekken we de opslagplaatsen sneller leeg dan de aanvoer kan bijhouden.
- Vloeibaar gas (LNG): We zijn nu afhankelijk van schepen uit de VS en het Midden-Oosten, wat ons kwetsbaar maakt voor logistieke vertragingen.
Waarom uw energierekening nog niet veilig is
In mijn gesprekken met sectorgenoten hoor ik vaak dat we de “spelregels” hebben veranderd. Sinds 2022 moet de EU de voorraden voor de winter tot 90% vullen. Dat klinkt veilig, maar de snelheid waarmee we nu interen op die reserves betekent dat we komende zomer massaal gas moeten inkopen tegen mogelijk recordprijzen om de gaten weer te vullen.
De paradox van Zuid-Europa
Het is fascinerend om te zien hoe de kaart van Europa is verdeeld. Terwijl wij in de Benelux en Duitsland elk procentje tellen, zitten ze in Portugal op 75% capaciteit. Dit komt niet alleen door het weer, maar ook door een andere infrastructuur. Wij zitten vast aan een systeem dat gebouwd is op constante aanvoer via pijpleidingen die er niet meer zijn.
Wat we nu kunnen verwachten
Moeten we in paniek raken? Analist Andreas Maulberger van Union Investment zegt van niet, mits er geen extreme koudegolf meer komt. De verwachting is dat we de winter kunnen uitzingen met een reserve van ongeveer 15%. Maar er is een nuance: na 2030 dreigt er een structureel tekort aan opslagruimte.
De slimme hack voor nu: Blijf niet blind vertrouwen op vaste tarieven van vorig jaar. Controleer de vulgraad van de nationale opslag via apps als ‘Energy Dashboard’. Wanneer de voorraad onder de 15% zakt, schieten de variabele marktprijzen direct omhoog. Dat is hét moment om je verbruik extra kritisch te bekijken.
Denkt u dat we in Nederland genoeg doen om onze energieonafhankelijkheid te waarborgen, of zijn we te afhankelijk geworden van duur LNG-gas over zee?
