We kregen jarenlang dezelfde belofte te horen: zelfrijdende auto’s zouden onze wegen eindelijk veilig maken. Maar de harde realiteit in de teststeden spreekt dit nu tegen. Nieuwe gegevens van Tesla zelf laten een verontrustend beeld zien: hun robotaxi-vloot is momenteel aanzienlijk gevaarlijker dan de gemiddelde bestuurder van vlees en bloed.
In mijn analyse van de recente mobiliteitstrends zie ik vaak dat technologie sneller wil gaan dan de praktijk toelaat. In het geval van de autonome Tesla’s in Texas is de kloof tussen ambitie en veiligheid echter wel heel groot geworden. Terwijl een menselijke bestuurder gemiddeld pas na honderdduizenden kilometers een serieus incident meemaakt, gaat het bij de algoritmes veel sneller mis.
De cijfers liegen niet: vaker brokken dan gehoopt
Als we kijken naar de data van de Amerikaanse verkeersveiligheidsdienst NHTSA, zien we dat een mens gemiddeld elke 700.000 mijl betrokken raakt bij een zwaar ongeval. De vloot van 43 autonome Tesla’s in Austin bakt er echter weinig van:
- In acht maanden tijd legden ze 800.000 mijl af.
- Er werden maar liefst 14 verschillende ongevallen geregistreerd.
- Dit betekent een botsing elke 57.000 mijl — dat is vier keer vaker dan bij een mens.
Wat mij vooral opvalt, is dat deze incidenten niet alleen met andere auto’s gebeuren. De Tesla’s rijden tegen paaltjes, raken fietsers en kunnen zelfs dieren niet altijd ontwijken. Zelfs bij een snelheid van slechts 3 km/u was een botsing zo ongelukkig dat er iemand in het ziekenhuis belandde. En vergeet niet: bij de meeste ritten zat er nog een test-ingenieur klaar om in te grijpen. Hoeveel méér ongelukken waren er gebeurd zonder die menselijke back-up?
Het probleem met de “onzichtbare” wegwerker
Waarom gaat het mis? De techniek lijkt moeite te hebben met situaties die wij als mensen intuïtief begrijpen. Er circuleert een video waarin een robotaxi doodleuk een actieve wegwerkplaats inrijdt. De auto negeert de gebaren van de wegwerker volledig. Omdat er geen fysieke barrière stond, begreep het systeem domweg niet dat het moest stoppen.
De belangrijkste nuance: Het lijkt er ook op dat het systeem niet sneller leert naarmate het meer kilometers maakt. Ruim een derde van alle ongevallen vond plaats in de laatste twee maanden. De trend gaat dus de verkeerde kant op, ondanks alle updates.
Mijn tip voor wie een zelfrijdende functie gebruikt:
Vertrouw nooit blindelings op de camera’s, zeker niet in Nederlandse steden met smalle straatjes en onvoorspelbare fietsers. Een handig hulpmiddel is om altijd je voet boven het rempedaal te houden bij wegwerkzaamheden, ook al geeft de auto aan dat hij het “ziet”. De software herkent statische objecten goed, maar menselijke signalen (zoals een handgebaar) blijven een zwak punt.
Transparantie laat te wensen over
Wat ook wringt, is de manier waarop Tesla over deze incidenten rapporteert. Een ongeval waarbij iemand in het ziekenhuis belandde, werd maandenlang genoteerd als “alleen materiële schade”. Pas veel later werd dit stilletjes aangepast. Dat roept de vraag op of we wel het volledige plaatje te zien krijgen.
Hoewel de droom van een filevrij en veilig verkeer prachtig is, bewijzen deze cijfers dat een ervaren bestuurder nog steeds onmisbaar is. De miljardenverslindende technologie is voorlopig nog geen partij voor menselijk inzicht.
Zou jij durven instappen in een taxi zonder chauffeur, wetende dat de kans op een crash statistisch gezien veel groter is? Laat je mening horen in de reacties!
