Iedereen die wel eens door de gangpaden van de Lidl in de buurt loopt, weet hoe het werkt: je komt voor melk en brood, maar gaat naar buiten met een boormachine en drie zakken pistachenoten. Terwijl wij speuren naar de laagste prijs, is de man achter dit imperium zojuist weer gekroond tot de rijkste inwoner van Duitsland. Met een vermogen dat is gestegen tot maar liefst 58 miljard euro, rijst de vraag: hoe flikt hij dat in deze dure tijden?
De discrete architect achter uw wekelijkse boodschappen
In tegenstelling tot excentrieke miljardairs zoals Elon Musk, zul je Dieter Schwarz niet snel op X (Twitter) zien posten. De 85-jarige ondernemer is bijna onzichtbaar, maar zijn invloed in de Nederlandse winkelstraat is gigantisch. Naast de Lidl is hij namelijk ook de drijvende kracht achter Kaufland.
Ik merkte onlangs hoe slim hun strategie eigenlijk is. Terwijl andere supermarkten worstelen met complexe loyaliteitsprogramma’s, houdt Schwarz vast aan een ijzeren logica:
- Extreme efficiëntie: Producten worden in dozen gepresenteerd om personeelskosten te drukken.
- Eigen merken: Door zelf producten te laten maken, blijft de winstmarge in eigen zak.
- Snelle aanpassing: Ze spelen direct in op lokale trends, zoals de groeiende vraag naar vega-producten in Nederland.
Het geheim van de “stille miljarden”
Wat veel mensen over het hoofd zien, is dat de rijkdom van Schwarz niet alleen uit verkoopmarges komt. Zijn imperium, de Schwarz Group, beheert inmiddels bijna alles zelf: van de recycling van het plastic tot de productie van eigen mineraalwater en chocolade.
Zijn vermogen groeide afgelopen jaar sneller dan ooit. Waar hij in 2023 nog op een slordige 48 miljard dollar werd geschat, tikt hij nu de 67 miljard dollar (ca. 58 miljard euro) aan. In zijn geboortestad Heilbronn grappen ze zelfs dat het “Dieter Schwarz-stad” is geworden door al zijn investeringen in de regio.
Zo bespaar jij als een pro (zonder miljardair te worden)
We kunnen veel leren van de methodiek van Schwarz. Als je slim wilt inkopen, probeer dan deze “insider” tactiek die ik vaak toepas:
Kijk niet naar de prijs per verpakking, maar naar de prijs per kilo of liter op het schapkaartje. Bij discounters zoals Lidl zijn de verschillen in verpakkingsgrootte vaak de plek waar je onbewust meer uitgeeft dan nodig.
Hoewel 58 miljard euro een onvoorstelbaar bedrag is, blijft het een fractie van het vermogen van Amerikaanse tech-giganten. Maar laten we eerlijk zijn: je kunt geen brood kopen bij SpaceX, maar wel bij Dieter.
Vind jij dat de prijzen in de supermarkt nog eerlijk zijn nu de winsten van de eigenaren zo hard stijgen, of kies je bewust voor de goedkoopste discounter om zelf wat over te houden?
