Je ziet ze overal in steden als Amsterdam, Utrecht en Rotterdam: rijen elektrische deelsteps die beloven je snel en zonder zweet van A naar b te brengen. Het lijkt de ultieme oplossing voor de last mile naar het station, maar er zit een addertje onder het gras. Terwijl je geruisloos door het verkeer zoeft, beroof je jezelf onbewust van de broodnodige dagelijkse beweging.
De illusie van mobiliteit
Laten we eerlijk zijn: we noemen het micromobiliteit, maar eigenlijk is het micropassiviteit. Waar je voorheen vijftien minuten naar de bushalte liep, sta je nu vijf minuten stil op een plankje. Je hartslag blijft laag, je spieren doen vrijwel niets en de verbranding staat op nul. Je lichaam wordt letterlijk lui gehouden door een batterij.
In mijn eigen omgeving zie ik het steeds vaker. Mensen die voor een afstand van slechts 600 meter de app openen in plaats van de benen te wagen. De Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwt al jaren voor de gevaren van een zittende (of in dit geval staande) levensstijl. Elke keer dat je kiest voor de step in plaats van de wandeling, mis je een kans om je conditie op peil te houden.
Het verborgen risico van de kleine wielen
Naast het gebrek aan beweging is er een technisch probleem dat veel gebruikers onderschatten. Een elektrische step heeft kleine wielen en een hoog zwaartepunt. In een stad met veel tramrails, zoals Amsterdam, of hobbelige klinkers, is dat een recept voor ongelukken.
- Onstabiele constructie: Een kleine kuil die een fiets moeiteloos neemt, kan bij een step leiden tot een plotselinge val.
- Letsel: Spoedeisende hulpafdelingen zien een enorme stijging in polsbreuken en gezichtsletsel omdat steppers vaak over het stuur heen klappen.
- Helmgebruik: In tegenstelling tot wat in andere landen gebruikelijk is, draagt in Nederland bijna niemand een helm op de step, wat de risico’s bij een val vergroot.
Een bewuste keuze maken
Is de elektrische step dan puur slecht? Natuurlijk niet. Het is een fantastisch alternatief voor de auto op korte stukken. Maar er is een nuance. Als de step de wandeling naar de supermarkt of de sportschool vervangt, werk je jezelf tegen. Mijn advies: gebruik de step alleen als het een autorit vervangt, niet als het een wandeling vervangt.
De volgende keer dat je die glimmende step op het trottoir ziet staan, vraag jezelf dan af: heb ik deze rit echt nodig, of kunnen mijn benen het werk ook doen? Een beetje extra beweging tussen de afspraken door is vaak de beste investering in je gezondheid die je die dag kunt doen.
Maakt de elektrische step volgens jou de stad bereikbaarder, of is het vooral een obstakel op de stoep geworden? Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen in de Nederlandse binnensteden.
